W nowoczesnym świecie, nawet bardzo poprawnościowych form brytyjskich, w odniesieniu do damskiego dress code’u przestaje się używać rozróżnienia na white tie (biała muszka) – toaleta balowa, a black tie (czarna muszka) – toaleta galowa, przyjmując jedno ogólne określenie: formalna toaleta wieczorowa. Niemniej jako punkt odniesienia warto posiadać wiedzę, czym charakteryzuje się toaleta damska o najwyższym stopniu formalności, która w zwyczajnym świecie przetrwała już chyba tylko pod postacią sukni ślubnej. Wiedza ta może się przydać również wtedy, kiedy dla czystej estetycznej przyjemności oglądamy stroje pięknych celebrytek, gwiazd czy członkiń rodzin królewskich, w sytuacjach wymagających założenia wieczorowej toalety o bardzo wysokim stopniu formalności.

Strój typu „biała muszka” to najbardziej formalny i najelegantszy ze strojów. Dla mężczyzny oznacza założenie fraka i wszystkich związanych z nim akcesoriów. Na zaproszeniu na wysokiej rangi przyjęcia, które przeważnie odbywają się w sferach dyplomatycznych, można spotkać się zamiennie z określeniami dotyczącymi wymogów stroju: „biała muszka” lub „frak”. Strój typu „biała muszka” panie i panowie zakładają na wieczorne przyjęcia takie jak: bal, uroczysta premiera w operze, bardzo oficjalne przyjęcie.

Formalna suknia wieczorowa

Jest to suknia jednobarwna, z wysokiej klasy materiału, bez rękawów, długa do ziemi. Może być z głębokim dekoltem lub z gorsetową górą i tzw. pełną spódnicą, czyli szeroką na dole, rozkloszowaną. Taki oto opis toalety balowej znalazłam w Kodeksie towarzyskim Konstancji Hojnackiej, poradniku z dwudziestolecia międzywojennego. Wytłuściłam tu frazy, które wydają mi się ponadczasowe:

„Wszystko, co można pomyśleć najstrojniejszego i najkosztowniejszego w zakresie materiałów, przybrań i obuwia, nadaje się na balową toaletę. Najfantazyjniejsze modele są dozwolone, byle nie obrażały uczuć przyzwoitości i nie wykraczały przeciwko estetyce. Torebki i pantofelki wyglądają jak klejnoty. Ale przede wszystkim toaleta nie może robić wrażenia przeładowanej ani zwracającej uwagi ekstrawagancją. Jakiż więc umiar tu potrzebny, jaki smak, zmysł estetyczny i krytyczne spojrzenie, które nie pozwoliłoby przekroczyć granicy między strojnym a przeładowanym. Jeśli materiał olśniewa przepychem i barwami – unikajmy przybrań„.

Z kolei Krystyna Libiszewska-Dobrska w książce „Moje złote lata 1913-1939″ opowiada, iż „Na przyjęciach od godziny dwudziestej obowiązywały długie suknie. Na wielkie gale nie zakładało się wieczorowej sukni w kwiaty, nawet w lecie”. To bardzo cenna uwaga, nawet na dzisiejsze czasy.

Długie rękawiczki

Dawniej do sukni wieczorowej bez rękawów obowiązkowo zakładano długie rękawiczki. Wyglądało to bardzo elegancko, ale przysparzało wielu kłopotów, bo co począć z takimi rękawiczkami po ich zdjęciu. Dlatego dzisiaj specjaliści od etykiety odradzają kobietom zakładanie rękawiczek. Jeśli zdecydujemy się jednak na ich założenie, należy je zdjąć do jedzenia, wtedy możemy ułożyć rękawiczki na kolanach, a na nich rozłożyć serwetę. Tańczy się w rękawiczkach.

Biżuteria

Biżuteria to element obowiązkowy bardzo eleganckiego stroju wieczorowego. Wskazana jest tu biżuteria ze szlachetnych kamieni. Do wieczorowej sukni z gorsetową górą pięknie wyglądają wiszące kolczyki i kolie. Jeśli zdecydujemy się na założenie zegarka, musi być obowiązkowo na biżuteryjnej bransoletce i mieć formę klejnotu. W kwestii biżuterii cenne uwagi otrzymujemy ponownie od Konstancji Hojnackiej:

„Strojną toaletę balową trudno pomyśleć bez prawdziwej biżuterii. (…) Kto nie posiada prawdziwej biżuterii niech nie szafuje półszlachetną, lecz niech wybiera takie materiały i fasony, które brak jej usprawiedliwia. (…) Brak prawdziwej biżuterii, która w dzisiejszych czasach jest – z nielicznymi wyjątkami – niedostępna dla wielu kobiet (…) musi zastąpić subtelne wyczucie, jakie okazy półszlachetnych kamieni i w jakiej oprawie mogłyby ją zastąpić. W każdym razie nie nadaje się tu nic z tego wszystkiego, czym są zasypane witryny podrzędnych magazynów, a co robi wrażenie błyskotliwych szkiełek, iście jarmarcznego wyrobu”.

Buty

Pełne, eleganckie i delikatne w fasonie szpilki. Do stroju typu biała muszka nie zakładamy sandałów na szpilce, ponieważ wykluczają one założenie pończoch, natomiast w stroju tak formalnie eleganckim pończochy są obowiązkowe. Ta zasada jest współcześnie najczęściej łamana.

Torebka

Mała torebka. Dopasowana do sukienki i/lub butów. Z najwyższym stopniem elegancji i formalności mamy do czynienia wtedy, gdy torebka jest wykonana z tego samego materiału co suknia, tworzy z nią tzw. garnitur lub tworzy jednolity komplet z butami.

Dopełnienie stroju

Szal jest to piękne i bardzo eleganckie wykończenie toalety wieczorowej, spełnia rolę etoli. Makijaż wieczorowy powinien być dość intensywny w wyrazie, ale lepiej unikać przesady.

&

Reasumując: pamiętajmy, że to od gospodarza przyjęcia zależy, jaki strój jest na nim wymagany. Organizator w imieniu zapraszającego powinien poinformować gości o oczekiwaniach gospodarza odnośnie do stroju. Zazwyczaj informację tę umieszcza się na zaproszeniach. Jeśli takiej adnotacji na zaproszeniu nie ma, nie będzie nic niewłaściwego w tym, jeśli skontaktujemy się się z gospodarzem (organizatorem przyjęcia) i o to zapytamy. Będziemy wtedy mieć pewność, że nasz strój będzie właściwy do okoliczności i oczekiwany przez zapraszającego.

Zawsze jednak warto pamiętać o cennej wskazówce savoir-vivre’u:

Im większy wysiłek gospodarzy włożony w organizację przyjęcia, tym większej formalności oczekuje się od gości.

Pozdrawiam ♥