Spotkanie z panią Daisy (o którym pisałam tutaj) bardzo mnie ożywiło. Miałam wrażenie, że los zetknął mnie z prawdziwą reprezentantką stylu savoir-vivre. Zaproszenie na kawę sprawiło, że zaczęłam zastanawiać się nad prozaicznymi rzeczami, jak np.: czy na taką proszoną kawę wypada pójść z pustymi rękami…? Czytać podręczniki s-v to jedno, a wcielać w życie ten styl i to jeszcze w sposób niewymuszony, to zupełnie co innego. W końcu zdecydowałam, że coś ze sobą zabiorę, jakąś małą, ładną słodycz, żeby nie było zobowiązująco. Mój wybór padł na miniaturową bombonierkę, 9 czekoladek w kształcie kwiatuszków. Śliczna, mała, idealna – pomyślałam, kiedy przewiązywałam ją wstążką.
