Moi mili, Panie i Panowie! Bardzo dziękuję za ciekawe dyskusje odbywające się pod dwoma poprzednimi wpisami, dotyczącymi teorii eleganckiego kodu ubioru. Pomimo tego, że nie udzielałam się w komentarzach, wszystkie wypowiedzi dokładnie i z wielkim zainteresowaniem przeczytałam i przeanalizowałam. Dzisiejszy wpis przygotowałam jako świąteczny prezent dla Was, ponieważ obfituje on – jak żaden dotąd – w poglądowe fotografie przedstawiające klasyczną, współczesną elegancję.
Pomimo, iż jestem adeptką i miłośniczką klasycznej elegancji w każdej dziedzinie życia codziennego, to zdaję sobie sprawę, że nie zawsze można teorię przełożyć na praktykę w stosunku 1:1. Wzorzec jest jednak po to, by stanowić dla nas punkt odniesienia, pokazywać, w którym miejscu skali jesteśmy. Coś jak termometr, którym mierzymy sobie temperaturę, bo wiemy, że 36,6 to wartość, która jest optymalna dla właściwego funkcjonowania naszego organizmu.
Mam wielką nadzieję, że zdjęcia poglądowe, które na dziś przygotowałam przypadną Wam do gustu i w jakimś stopniu zobrazują to, czego nie udało mi się przekazać słowem.
Wszystkie garderobiane inspiracje pochodzą z kolekcji luksusowych marek, takich jak: Burberry, Loro Piana, Escada, Victoria Beckham, Balenciaga, Dolce Gabbana, Chloe, Fendi, Oscar de La Renta, Prada, Gucci, Givenchy, Altuzarra, Emilia Wickstead, Valentino, Erdem, Michael Kors, Max Mara, Ralph and Russo, Brunello Cocinelli, Bottega Veneta.
Zdjęcia wybrałam z instagramowego profilu Atelier Bellisima, na którym znajdziecie jeszcze więcej inspirujących fotografii klasycznych ubrań we współczesnych interpretacjach.
Wyjątkiem są zdjęcia tworzące kolaż tytułowy; te wybrałam ze stron (patrząc od strony lewej do prawej) Utreque, Max Mara, Wood Wood. Te fotografie przedstawiają elegancję w konwencji wyrafinowanej, kreacyjnej.
Pod każdą parą zdjęć we wpisie umieściłam króciutki komentarz, gdzie „L” oznacza zdjęcie po stronie lewej, „P” oznacza zdjęcie po stronie prawej. Zdjęcia ustawiłam parami, by pokazać wyraźną różnicę pomiędzy konwencjami: formalną, codzienną a swobodną.
Przypomnę, że środkową i najbardziej pojemną kategorią jest kategoria codzienna, natomiast najbardziej czytelną – kategoria formalna, dość czytelna jest też czysta kategoria swobodna. Problemy z rozróżnieniem kategorii mogą pojawiać się na ich styku, gdzie kategoria formalna przechodzi w codzienną, a codzienna w swobodną. Dlatego właśnie najważniejszą cechą elegancji, jej cechą dystynktywną, jest niemieszanie elementów dotyczących skrajnych konwencji.
Pozdrawiam i życzę Wesołych Świąt ♥
1.
L: Sukienka codzienna, może być wizytowa; jasne kolory sugerują zakładanie jej w ciepłych porach roku, a długość przed kolano jest atrybutem młodzieńczego wizerunku.
P: Sukienka swobodna w typie safari.
2.
Stroje codzienne koordynowane, czyli składające się z wielu różnych elementów.
L: spódnica podwyższa rangę stroju.
P: spodnie oraz okrycie wierzchnie w typie ponczo obniżają rangę stroju.
3.
Stroje codzienne koordynowane.
L: Strój podążający w stronę młodzieńczości, szczególnie za sprawą bardzo dopasowanych spodni.
P: Strój podążający w stronę dojrzałości.
4.
Stroje codzienne.
L: strój wyższy rangą z uwagi na ciągłość kolorystyczną oraz spodnie o garniturowej szerokości nogawek.
P: strój niższy rangą z uwagi na płaszcz w kratkę oraz spodnie z wąskimi nogawkami.
5.
L: sukienka swobodna w typie safari.
P: sukienka codzienna wizytowa.
6.
Stroje swobodne.
L: konwencję swobodną nadają dopasowane spodnie oraz kurtka pikówka.
P: konwencję swobodną nadają szorty oraz top z koronką w typie halki.
7.
L: strój typowo codzienny z uwagi na skoordynowane elementy i bluzkę we wzorek.
P: sukienka codzienna, może być wizytowa, jej rangę podwyższa czerń, ale obniża drobny wzorek, bilans więc wychodzi na równowagę środka.
8.
L: strój formalny wizytowy lub biurowy, formalność nadają tu fasony oraz kontrast kolorów białego i grafitowego.
P: strój codzienny, zmierzający w stronę swobodnego, luźne spodnie i luźna bluzka z niebanalnym nadrukiem ważą w stronę swobody, czarny kolor spodni oraz ich fason zatrzymuje całość jeszcze w kategorii codziennej.
9.
L: strój formalny wizytowy, koktajlowy; rangę sugeruje tu jednobarwność poszczególnych elementów, klasyczny kontrast kolorów – jasna góra, ciemny dół oraz szlachetne fasony.
P: typowy strój codzienny koordynowany; dzianinowy golf obniża rangę stroju, a plisowana spódnica pozwala na wygodne poruszanie się.
10.
L: strój codzienny dążący w stronę formalności; rangę płaszcza o czystej, formalnej linii obniża delikatny deseń.
P: strój codzienny, skierowany stronę swobody co sugerują jeansy, golf dzianinowy luźny pod szyją (w przeciwieństwie do dopasowanego golfu na zdjęciu L) oraz płaszcz w wyraźny wzór.
11.
L: sukienka swobodna w typie safari.
P: strój codzienny, może być biurowy w połączeniu z marynarką, która zakryje rozcięcie na plecach; bez marynarki może być strojem wizytowym.
12.
Sukienki formalne.
L: sukienka formalna wizytowo-koktajlowa (uroczystości).
P: sukienka formalna o charakterze szkolnym (uroczystości), co sugeruje połączenie granatu z bielą; długość sukienki przed kolano sugeruje młodzieńczość.
13.
L: mała czarna formalna wizytowo – wieczorowa.
P: sukienka – bezrękawnik codzienna, idealna do noszenia na bluzkę koszulową lub golf.
14.
L: sukienka formalna wizytowa, co sugerują kontrastowe kolory biel-czerń oraz dopasowany fason, oczko obniżające rangę otrzymujemy dzięki wyraźnej fakturze materiału (prawdopodobnie jest to tkanina typu boucle).
P: mała czarna formalna wizytowo – wieczorowa, z uwagi na brak rękawów jest o oczko mniej formalna od małej czarnej ze zdjęcia numer 13.
15.
L: strój codzienny zmierzający w stronę formalną; formalności dodaje mu ciągłość kolorystyczna, natomiast równoważy ją luźny, nonszalancko wyrafinowany styl bluzki oraz niekrępujący ruchów fason spódnicy.
P: sukienka codzienna spacerowa zmierzająca w stronę swobodną, co sugeruje kwiatowy wzór, mocno odkryte ramiona oraz długość do kostek.
16.
L: sukienka codzienna spacerowo – wizytowa.
P: strój formalny wizytowy, wpisujący się w konwencję np. bardzo uroczystej Wigilii.
17.
L: sukienka codzienna wizytowo – biurowa.
P: sukienka formalna koktajlowo – wieczorowa, silnie skontrastowane, czyste kolory oraz czarne aplikacje dodają jej wieczorowego szlifu.
18.
L: strój codzienny zmierzający w stronę formalnego, z uwagi na jednobarwność poszczególnych elementów oraz ich szlachetne fasony.
P: strój codzienny spacerowo-wizytowy, rangę obniża dzianinowa bluzka oraz kwiecista spódnica w typie halki.
19.
L: strój formalny wizytowo – wieczorowy; wzorzyste spodnie nieco obniżają rangę stroju, pozostają jednak w konwencji formalnej z uwagi na żakardową tkaninę z lekkim połyskiem.
P: sukienka codzienna, ma wszystkie cechy sukienki biurowej (długość, rękaw, dekolt), jej rangę obniża fakturowa tkanina w kratę.
20.
Stroje codzienne zmierzające w stronę formalności.
L: strój z kategorii czysto formalnej do codziennej przesuwają spodnie przed kostkę oraz tkanina w kratkę.
P: kostium z kategorii czysto formalnej do codziennej przesuwa spódnica z plisowaniami, o niekrępującym ruchów fasonie.
21.
L: strój codzienny na pograniczu swobodnego. Bardzo luźna, nonszalancka bluzka dąży w stronę swobody, wizerunek podnoszą klasyczne spodnie. Smaczkiem jest tu naszyjnik z samotną perłą, który przeważa szalę na stronę codzienności.
P: strój typowo swobodny, dzianinowy, który może się kojarzyć z domową wygodą.
22.
L: sukienka codzienna wizytowo – spacerowa (powłóczystość).
P: sukienka codzienna wizytowo – biurowa (zdyscyplinowanie).
23.
L: strój formalny wizytowy (uroczystości rodzinne i służbowe).
P: sukienka formalna wizytowo – koktajlowa, a nawet wieczorowa z uwagi na jednobarwność oraz czysty i głęboki kolor.
24.
Stroje codzienne dążące ku formalnym.
L: bardzo zdyscyplinowana linia żakietu oraz kolor i fason spodni zmierzają ku kategorii formalnej, dzianinowy golf oraz deseń żakietu obniżają rangę do kategorii codziennej.
P: kontrast czerni i bieli podwyższa kategorię do formalnej, równoważy ją dzianina oraz układ kontrastowych kolorów: ciemna góra – jasny dół, odwrotny układ ciemny dół – jasna góra jest bardziej formalny.
25.
L: strój codzienny koordynowany.
P: ascetyczny strój formalny.
26.
L: strój formalny służbowo – wizytowy.
P: strój swobodny, o czym świadczą dzianinowe spodnie, jeansowa kurtka oraz trencz.
27.
L: strój swobodny zmierzający w stronę codzienną, marynarka podnosi rangę stroju o oczko wyżej.
P: strój codzienny.
28.
L: strój codzienny spacerowo – wizytowy.
P: sukienka codzienna zmierzająca w stronę formalności, wizytowo – biurowa.
29.
L: strój codzienny koordynowany.
P: strój codzienny zmierzający w stronę formalności z uwagi na kontrastowe zestawienie czerni i bieli; rangę obniża fason okrycia wierzchniego (poncho z kapturem) oraz dzianinowy golf.
30.
L: strój codzienny zmierzający w stronę formalności, rangę podnosi zestawienie czerni i bieli (jasna góra – ciemny dół), natomiast równoważy ją klubowy fason marynarki oraz spódnica rozkloszowana i asymetryczna.
P: typowy strój codzienny.
31.
L: strój codzienny koordynowany.
P. strój formalny służbowo – wizytowy.
W komentowaniu obowiązują dobre maniery.
Ozncza to, że rozmawiamy o wszystkim,
a nawet prowadzimy spory, lecz zawsze
z poszanowaniem zasad kulturalnej komunikacji.
W komentarzach nie umieszczamy linków.