Surtout de table

17 kwietnia 2022 Inspiracje
7 komentarzy

„Światło latarń z ulicy, pilastry między oknami na przemian oświetlały ją i gubiły w amfiladzie pokoi. Miała wrażenie, że idzie za kulisami teatru. W salonie rozstawiono stół na wiele osób. Wydawał się dekoracją z paterami frezowanego karmelu, wazami egzotycznych kwiatów. […] Minęła salon, coś ją jednak zawróciło. Przez chwilę nie wiedziała, skąd ten przymus. Kątem oka zanotowała naruszenie idealnej harmonii. Na jednej z trzech kop kawioru brakowało symetrii. Przezroczysta kuleczka ze szczytu osunęła się po zboczu. Lucy uchwyciła ją srebrnymi szczypcami, odłożyła na miejsce”.*

(więcej…)

Czytaj więcej

Czy człowiek savoir-vivre’u powinien znać historię swojej rodziny?

3 kwietnia 2022 Intelekt & Emocje, Wychowanie
11 komentarzy

Do usystematyzowania niniejszych przemyśleń skłoniła mnie rozmowa odbywająca się w komentarzach pod wpisem „W dobrym towarzystwie”. Dotyczyła ona kwestii – uogólniając – różnorodności doświadczeń życiowych, na które nie mamy wpływu oraz tego, jak mają się one do savoir-vivre’owej tożsamości. Zdanie, które może być rozumiane inaczej, niż sobie to założyłam, odnosiło się w owym wpisie do procesu budowania tożsamości na bazie znajomości swoich korzeni. Brzmi ono następująco: Znam rodzinną genealogię, wiem skąd pochodzę, znam historię swojej rodziny (przynajmniej dwa pokolenia wstecz), podtrzymuję więzy rodzinne.

(więcej…)

Czytaj więcej

Bumblerka i niedosyt, czyli dziennik z przełomu epok

27 marca 2022 Inspiracje
10 komentarzy

Książka, o której dzisiaj opowiadam, to kolejna pozycja z cyklu „Świadectwa. Polska. XX wiek”, wydana przez Ośrodek Karta. O życiu codziennym w dwudziestoleciu międzywojennym wiemy stosunkowo dużo, natomiast książka, którą dzisiaj prezentuję jest wyjątkowa z tego powodu, że przedstawia losy środowiska ziemiańskiego tuż przed pierwszą wojną światową i w czasie jej trwania.

(więcej…)

Czytaj więcej

Jak rozpoznać manipulację?

20 marca 2022 Kultura języka, Styl bycia
18 komentarzy

Ci, którzy znają trylogię „Władca Pierścieni” Johna R.R. Tolkiena, zapewne skojarzą jedną z charakterystycznych postaci pojawiającą się w powieści. Jest to Grima, zwany Gadzim Językiem. Nie będę tu przywoływać całej historii tego czarnego charakteru, dość powiedzieć, że jest to postać uosabiająca zjawisko, o którym chcę dzisiaj napisać, a mianowicie – manipulację.

(więcej…)

Czytaj więcej

W dobrym towarzystwie

13 marca 2022 Intelekt & Emocje, Wychowanie
24 komentarze

Jednym z zasobów, którymi w sobie tylko właściwy sposób dysponowały przedwojenne elity był specyficzny sposób wychowywania dzieci. W literaturze z epoki można na ten temat dużo wyczytać „między wierszami”. Owa specyficzność polegała na przekazaniu dziecku gruntownej pewności siebie, opartej na stabilnym poczuciu tożsamości. Oczywiście w tamtych czasach była to tożsamość stricte klasowa.

(więcej…)

Czytaj więcej

Savoir-vivre na spotkaniach online

13 lutego 2022 Praca & Biznes, Styl życia
13 komentarzy

W tym tygodniu na moją skrzynkę mailową dotarło bardzo ciekawe i ważne pytanie dotyczące zachowania się w przestrzeni wirtualnej:

Chciałabym spytać, jakie jest Twoje zdanie na temat włączania kamery na spotkaniach online, co na to savoir-vivre? Kiedy prowadzę spotkanie lub jest ono bardzo kameralne, włączanie kamery wydaje mi się oczywistym wymogiem. 

(więcej…)

Czytaj więcej

My, specjaliści

23 stycznia 2022 Punkt widzenia, Styl bycia
15 komentarzy

Pod wpisem „O tym, jak Maria Ossowska odczarowała słowo moralność”, w którym przedstawiłam wykreowany przez nią w roku 1944 wzór demokraty i obywatela, a także wspomniałam o innych opisanych przez nią wzorach osobowych, pojawiły się ciekawe spostrzeżenia. Dotyczyły one zagadnienia perfekcjonizmu. Padło też pytanie: Jak Maria Ossowska nazwałaby wzory osobowe dla człowieka współczesnego, ale nie jej współczesnego, tylko nam? I jakie by one były?

(więcej…)

Czytaj więcej

O tym, jak Maria Ossowska odczarowała słowo „moralność”

2 stycznia 2022 Punkt widzenia, Styl bycia
10 komentarzy

Jako buntowniczka z natury, zawsze chadzająca własnymi ścieżkami, długo nie lubiłam słowa moralność. Kojarzyło mi się ze świętoszkowatością, a ktoś, kto go używał wydawał mi się wścibski, lubiący zaglądać do cudzych sumień. Było to w czasach, kiedy nie przywiązywałam jeszcze dużej wagi do właściwego znaczenia słów. Określenie moralność było dla mnie jednoznaczne z kulturą fasadową, gdzie wyznacznikiem tego, jak należy się zachowywać są rygorystyczne i jedynie słuszne nakazy „to nie wypada” i „co ludzie powiedzą”. Słowo moralność odczarowała dla mnie całkiem niedawno profesor Maria Ossowska.

(więcej…)

Czytaj więcej

Najtrudniejsza rzecz na świecie

26 grudnia 2021 Inspiracje
10 komentarzy

W ten ostatni już świąteczny dzień życzę Wam wszystkiego, co dobre, piękne i prawdziwe; nadziei, miłości i pogody ducha w trudnej sztuce dokonywania wyborów w codziennym życiu.

Bardzo dziękuję, że zechciałyście wziąć udział w świątecznej zabawie, rozpoczętej dwa tygodnie temu. Mam nadzieję, że dostarczyła trochę frajdy, ale też refleksji, bo przecież wszystko jest autoportretem, również sam sposób, w jaki ten autoportret kreślimy.

(więcej…)

Czytaj więcej

Poznaj samego siebie, czyli świąteczna zabawa z pachnącymi prezentami

12 grudnia 2021 Inspiracje
63 komentarze

Korzystając z faktu, że nadchodzą Święta chciałabym podziękować Wam za kolejny wspólnie spędzony rok; za to, że jesteście tutaj ze mną. W 2022 roku blog skończy osiem lat i jest to dla mnie niesamowite doświadczenie, bo zakładając go w roku 2014 nie miałam dalekosiężnych planów, a jedynie bieżącą strategię. Po drodze blog doznawał zmian i ewolucji (bo „Droga powstaje gdy idziesz”), a ja mogłam dzięki temu poznawać swoje ograniczenia, a także swoje supermoce. Mam nadzieję, że chociaż w niewielkim stopniu może to być dla Czytelników lekcja poglądowa, że warto się nie poddawać i po prostu robić to, co sprawia przyjemność i daje satysfakcję.  

(więcej…)

Czytaj więcej

Nieoczywiste piękno, czyli naturalny savoir-vivre

21 listopada 2021 Intelekt & Emocje, Kultura & Sztuka
14 komentarzy

Piękno może być różne: klasyczne, doskonałe, łagodne, dzikie, naturalne, dostojne, a może być też pozorne, zwodnicze albo nieoczywiste. Zainspirowana obejrzanym w ubiegłym tygodniu kinowym filmem, spróbuję dzisiaj ująć w słowa swoje niesforne myśli dotyczące piękna nieoczywistego. Bo jak mi się wydaje, ten właśnie rodzaj piękna jest bardzo bliski savoir-vivre’owemu sposobowi postrzegania życia i świata.

(więcej…)

Czytaj więcej